بعضی اوقات وقتی اظهار نظر بعضی ایرانی های اینجا راجع به ایران می شنوم . دلم می خواهد دیوانه بشم! نمی دانم بعضی هااصرار دارن ثابت کنند ازجهنم در رفته اند! بعضی هاشونم هیچی اینجا ندارد اما با اصرار از ایران بد می گویند! بعضی وقتها این حس بهم دست میده که این حرفها را می زنند که بدبختی و غربتشون را توجیه کنند! یه جوری خودشون را توجیه کنند که چرا اینجا هستند! به نظر من اون آدمهایی که به یه مرحله ای اینجا می رسند و احساس می کنند که اگر بر گردند زندگی بهتری دارند وبر می گردند خیلی خیلی شجاع هستند! دلم می خواهد اینقدر قوی باشم که اون روز بتونم چمدانم را ببندم و به ایران بر گردم ( البته اگر فرض کنیم که ترکش کردم!)