کوچولوئک

کوچولوئک من! هنوزنیامدی و من نمی دانم که کی به انتظارت خواهم بود؟همیشه دلم می خواست وقتی می آیی من و تو ساعت های زیادی با هم راه برویم . همیشه دلم می خواست در آن نه ماهی که من به انتظار لبخندت هستم برایت داستانی بنویسم که وقتی خواندن را یاد گرفتی بخوانی. برای تویی که دور از سرزمین مادری و خانه پدریم یه دنیا می آیی بگویم که از کجا آمده ای تا شاید در روزهای نوجوانی بدانی به کجا می روی. دلم می خواست تمام شعرها و داستانهایی که به زبان مادریت است را جمع کنم تا وقتی خواندن زبان مادریت را یاد گرفتی بتوانی آنها را بخوانی. هنوز یادم نرفته سر قرارم باهات هستم برایت یک کتاب تاریخ می نویسم از تاریخ سرزمینم ایران برای تو با داستانهایی برای هر شب تو.
می دانم روزی همان طور که من پدر و مادرم را به تمسخر گرفتم تو هم به من خواهی خندید . اما تنها امیدم این است که همان طور که من روزی به این نتیجه رسیدم که پدرو مادرم بهترین کاری که می توانستند انجام بدهند برای من انجام دادند تو هم روزی بفهمی که این تنها چیزی بود که من برای دادن به تو داشتم ....زبان اینجا را خیلی زود یاد خواهی گرفت و خیلی زودتر از اینکه مدرسه بروی ایراد من را خواهی گرفت... اما من امنیت و عشق سرزمین مادری را به تو می دهم. خاطره خانه مادر بزرگ ، خاطره جمع شدنهای فامیل، خاطرات نخلهای جنوب، خلیج فارس، رشته کوه البرز و دریای خزر. خاطرهُ فال حافظ، خاطرهُ مثنوی خواندن و خاطرهُ با شاملو عاشق شدن.
کوچولوئک ، خیلی چیزها هست که قبل از اینکه بیایی من دلم می خواهد انجام بدهم، برای تو و برای خودم و من هنوز خیلی از آنها را انجام ندادم. قول بده از صبر کردن خسته نمی شوی ووقتی که من منتظرت ایستادم به روی من خواهی خندید....